Seite drucken
 
Europejski Szlak Gotyku Ceglanego został na targach poświęconych ochronie zabytków denkmal2010 w Lipsku odznaczony złotym medalem za wyjątkowe starania wniesione w ochronę zabytków w Europie.
 
Goldmedaille
 
 
 
 
Doberaner Münster

Organizacje wspierające Gotyk Ceglany

 
 
Land Mecklenburg-Vorpommern
 
Meklemburgia – Pomorze Przednie to przede wszystkim piękna i różnorodna przyroda, którą można odkryć na każdym kroku, oprócz niej, region ten może pochwalić się wspaniałym dziedzictwem kulturowym gotyku ceglanego, odzwierciedlającym przeszłe czasy Hanzy. Land Meklemburgii - Pomorza Przedniego  wspiera międzynarodową współpracę powstałą wokół gotyku ceglanego, jego celem jest ochrona i długoplanowe wspieranie i finansowanie tych drogocenny zabytków kultury i sztuki.
 
 

 
 
Zespół Roboczy Północno-Niemieckich Bazylik Ceglanych
St. Nikolai Stralsund - Mitglied der norddeutschen Backsteinbasiliken
 
Przedstawiciele najważniejszych północno-niemieckich bazylik ceglanych założyli po upadku żelaznej kurtyny zespół roboczy. Aby budowle katedralne udostępnić szerokiej publiczności, ścisle współpracują ze sobą: kościół św. Marii z Lubeki, św. Mikołaja z Lüneburga, św. Mikołaja i św. Grzegorza z Wismaru, z Dobrańskiej Katedry, św. Marii z Rostocku, św. Mikołaja i Marii ze Stralsundu, św. Piotra z Wolgastu i z katedry św. Mikołaja z Greifswaldu. Prawie wszystkie te kościoły są członkami Europejskiego Szlaku Gotyku Ceglanego.
 
 

 
 
 
Niemiecki Związek Mieszkalnictwa, Planowania Przestrzennego i Urbanistyki wraz z Niemiecką Fundacją Ochrony Zabytków zainicjował w roku 2002 projekt - Europejskiego Szlaku Gotyku Ceglanego. Na jesieni 2007 z projektu powstał oficjalny związek pod nazwą „Europejski Szlak Gotyku Ceglanego”(EuRoB). Od tego czasu Związek Mieszkalnictwa oficjalnie reprezentuje EuRoB i przyczynia się do uwrażliwienia polityków, na takie tematy jak: dziedzictwo kulturowe, turystyka jako ważny czynnik gospodarczy i wspieranie strukturalne rozwoju miast znajdujących się z dala od dużych metropoli.
 
 

 
Zamek Güstrow
 
Renesansowy zamek w Güstrow
 
Mechelner Dzieciątko Jezus (z ok. 1500 roku)
 
Na skraju starego miasta zadziwia odwiedzających jeden z najbardziej znaczących zamków renesansowych w Europie Północnej o nieoczekiwanym w tym regionie, śródziemnomorskim uroku. Tą wytworną rezydencję wybudował książe Ulrich von Mecklenburg w 1558 roku na ruinach średniowiecznego zamku.

Budową południowego i zachodniego skrzydła zajął się pracujący wcześniej na Śląsku Franz Parr. Udała mu się jedyna w swoim rodzaju jak na ten czas i region synteza łącząca włoską, franzuską i niemiecką myśl budowlaną. Zamek odzwierciedla szerokie horyzonty, obycie jak i władcze zamiary księcia. Ze względu na koszty, południowe skrzydło urosło tylko do godnych podziwu kręconych schodów, skromniejsze północne i wschodnie części powstały później do 1598 roku, wykonał je Philipp Brandin i jego uczeń Claus Midow. Z czasów powstania zachowały się stiukowe sufity, które zaliczane są do najbardziej okazałych w Niemczech. Szczególnie bogato prezentuje się osobliwy sufit ze scenami z polowań na wzór holenderskich miedziorytów. Książe Johann Albrecht II zlecił ich wykonanie Danielowi Anckermannowi w 1620 roku.

Sklepienie w dolnej części zamku ukrywa jedno z najbardziej znaczących muzealnych kolekcji średniowiecznych w Niemczech Północnych. Wyróżnia się ono pojedyńczymi wybitnymi dziełami sztuki i ich regionalną spójnością, należą do niej eksponaty z kościołów Wielkiego Księstwa Meklemburgii – Schwerina: ołtarze, rzeźby, witraże, meble, wyposażenie ołtarzy i szaty liturgiczne. Niepowtarzalna na niemiecką skalę jest ilość i różnorodność małych obrazów sióstr cystersek z klasztoru Heiligen Kreuz w Rostoku, których strzegły ewangelickie zakonnice, aż do rozwiązania zakonu w 1920 roku.

Z historycznego punktu widzenia do najważniejszych eksponatów obok czterech dzieł rostockiej sztuki snycerskiej powstałych około 1430 roku, należą dwa ołtarze: jeden z roku 1411 nazwany ołtarzem Tempziner i pierwotnie wykonany dla kościoła Jakobikirche w Lubece, drugi to ołtarz Neustädter z 1435 roku, w 2009 roku połączono ponownie relikwiarz i skrzydła tego dużego snycerskiego ołtarza. Pomalowane przez ucznia Conrada von Soest tylnie części skrzydeł uważane są za najważniejsze dzieła tego stylu w Niemczech Północnych.